Tüketicilerin elinde 97 bin ton altın: sektör döngüsellik arıyor

Erdal OĞUZ | Kuyumcum
CENEVRE / İSVİÇRE —
Watch & Jewellery Initiative 2030 raporu, tüketicilerin saat ve mücevherlerinde yaklaşık 97 bin ton altın ile 790 bin ton gümüş bulunduğunu; bu stokun yeni maden üretimine alternatif kaynak olabileceğini hesapladı.
Deloitte ile hazırlanan çalışma, geri dönüşüm, tamir, yeniden satış ve geri alım modellerinin yaygınlaşmasıyla sektör emisyonlarının önümüzdeki 5–10 yılda %20–30 azaltılabileceğini öngörüyor.
Tüketici koleksiyonları büyük bir metal stoğu
WJI 2030’un yayımladığı “Unlocking Decarbonisation through Circularity in the Watch and Jewellery Industry” raporuna göre dünya genelinde tüketici mülkiyetindeki saat ve mücevherlerin içinde yaklaşık 97 bin ton altın ve 790 bin ton gümüş bulunuyor. Rapor bu miktarın, aktif madenlerin bu on yıl boyunca üreteceği metalin önemli bir bölümünü aşan ölçekte olduğuna dikkat çekiyor.
Araştırmada lüks saat sahiplerinin yaklaşık yarısının hiç kullanmadığı en az bir saate sahip olduğu da belirtiliyor. Bu, teorik metal stokunun tamamının hemen geri dönüşüme gireceği anlamına gelmiyor; fakat evlerde dolaşım dışında kalan büyük bir değer olduğunu gösteriyor.
Geri dönüştürülmüş altında emisyon farkı büyüyor
Rapora göre geri dönüştürülmüş altının emisyonu yeni çıkarılan altına kıyasla %99,8’e kadar daha düşük olabiliyor. Saat ve mücevher sektörü yıllık küresel altın arzının yaklaşık %40’ını, gümüşün ise %18’ini kullanıyor; değer zincirinin toplam emisyonu 40–60 megaton CO2 eşdeğeri aralığında tahmin ediliyor.
WJI 2030, döngüsellik uygulamalarının bu toplamı 5–10 yılda %20–30 azaltabileceğini modelliyor. Bu oran bir garanti değil; geri alım, ayrıştırma, rafinaj, yeniden kullanım ve tüketici katılımının ölçeğine bağlı bir senaryo.
Türk kuyumculuğu için “eski altın” yeni değil ama sistemleşebilir
Türkiye’de tüketicinin eski altını kuyumcuda bozdurup yeni ürüne çevirmesi zaten yerleşik bir alışkanlık. Raporun Türk sektörü açısından yeni tarafı, bu pratiğin yalnız fiyat/işçilik takası değil, izlenebilir döngüsel tedarik modeli olarak ölçülmesi ve markalaştırılması ihtimali.
Atölye ve rafineri zincirinde geri dönüştürülmüş metalin kaynağı, ayarı, kayıp oranı ve yeniden üretime dönüş süresi kayıt altına alınırsa hem maliyet hem sürdürülebilirlik anlatısı daha somut hale gelebilir. Bunun için Türkiye’ye ait ayrı bir stok veya emisyon verisi raporda yer almıyor.
Kuyumcum.Com